Η δημοσιογραφία δεν είναι ένας γενικός τίτλος που μπορεί να χρησιμοποιείται κατά βούληση. Είναι επάγγελμα με συγκεκριμένες αρχές, κανόνες δεοντολογίας, εργασιακά δικαιώματα και θεσμικές ευθύνες. Και κυρίως, είναι λειτούργημα που προϋποθέτει την ανεξαρτησία του δημοσιογράφου απέναντι σε κάθε μορφή εξουσίας. Με αφορμή τη διοργάνωση «Πανελλήνιου Δημοσιογραφικού Συνεδρίου» στην Καλαμπάκα τις επόμενες ημέρες, η Ένωση Συντακτών Θεσσαλίας, Στερεάς Ελλάδας και Εύβοιας (ΕΣΗΕΘΣΤΕ-Ε) εκφράζει τον έντονο προβληματισμό της για τη σύνθεση και τον προσανατολισμό μιας διοργάνωσης που «φιλοδοξεί» να συζητήσει τα κρίσιμα ζητήματα της περιφερειακής δημοσιογραφίας. Την ελληνική περιφέρεια, τους επαγγελματίες δημοσιογράφους που εργάζονται σε αυτήν και τα πραγματικά προβλήματα του κλάδου εκπροσωπούν θεσμικά εδώ και 100 χρόνια οι τέσσερις περιφερειακές Ενώσεις Συντακτών: η Ένωση Συντακτών Ημερήσιων Εφημερίδων Μακεδονίας – Θράκης (ΕΣΗΕΜ-Θ), η Ένωση Συντακτών Πελοποννήσου, Ηπείρου και Νήσων (ΕΣΗΕΠΗΝ) η Ένωση Συντακτών Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου (ΕΣΠΗΤ) και η Ένωση Συντακτών Θεσσαλίας, Στερεάς Ελλάδας και Εύβοιας (ΕΣΗΕΘΣΤΕΕ), οι οποίες μαζί με την ΕΣΗΕΑ είναι μέλη της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ). Δημοσιογραφικές Ενώσεις με ιστορία εκατονταετίας που κάποιοι έχουν βάλει σκοπό να αμφισβητήσουν. 

Οι Ενώσεις Συντακτών μέσα από τη συνδικαλιστική τους δράση, εκπροσωπούν τους δημοσιογράφους, διεκδικούν την προάσπιση των εργασιακών και επαγγελματικών τους δικαιωμάτων και αγωνίζονται για την ελευθερία, την ανεξαρτησία και την αξιοπιστία της ενημέρωσης. Μέσα από τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ) που υπογράφουν οι Ενώσεις Συντακτών για τους εργαζόμενους στον περιφερειακό Τύπο, επιδιώκεται όχι μόνο η διασφάλιση αξιοπρεπών αποδοχών, η ρύθμιση του ωραρίου και των συνθηκών εργασίας, αλλά και η βιωσιμότητα του περιφερειακού Τύπου, και η ενίσχυση της ποιότητας της ενημέρωσης σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Η φωνή της περιφερειακής δημοσιογραφίας δεν μπορεί να αποσυνδέεται από τους θεσμικούς εκπροσώπους των ίδιων των δημοσιογράφων, ούτε να υποκαθίσταται από μια διοργάνωση δημοσίων σχέσεων που φέρει τον τίτλο του «πανελλήνιου δημοσιογραφικού συνεδρίου»…

Όταν συζητούμε για το μέλλον του περιφερειακού Τύπου, τις εργασιακές συνθήκες και την τοπική ενημέρωση, η συμμετοχή και η ουσιαστική συμβολή των συνδικαλιστικών ενώσεων του κλάδου δεν αποτελούν τυπική λεπτομέρεια.

Αποτελούν προϋπόθεση για έναν γνήσιο, αντιπροσωπευτικό και ουσιαστικό διάλογο. Η δημοσιογραφία στη Περιφέρεια αντιμετωπίζει σοβαρά και διαρκή προβλήματα: υποστελέχωση, χαμηλές αμοιβές, επισφαλείς εργασιακές σχέσεις, περιορισμένους πόρους, πιέσεις στην άσκηση του δημοσιογραφικού έργου και δυσκολίες στην εξασφάλιση της ανεξαρτησίας των Μέσων. Αυτά δεν αντιμετωπίζονται με γενικόλογες αναφορές στην «ανάπτυξη» ούτε με μια συζήτηση αποκομμένη από την καθημερινότητα των εργαζομένων στον Τύπο. Απαιτούν ουσιαστικό διάλογο με τους δημοσιογράφους, τις συνδικαλιστικές τους ενώσεις και τους θεσμικούς εκπροσώπους τους. Η δημοσιογραφία δεν έχει ανάγκη από περισσότερους ομιλητές που μιλούν για αυτήν.

Έχει ανάγκη από ουσιαστικό χώρο για τους ανθρώπους που την ασκούν και είναι το αποκλειστικό τους επάγγελμα. Δεν είναι ούτε αλεξιπτωτιστές στο επάγγελμα, ούτε ετεροεπαγγελματίες. Η δημοσιογραφία της ελληνικής περιφέρειας δεν έχει ανάγκη από διοργανώσεις που εξαντλούνται στην επικοινωνιακή τους προβολή. 

 Έχει ανάγκη από ουσιαστικές πρωτοβουλίες, ανοιχτές διαδικασίες, αντιπαράθεση απόψεων και συμμετοχή εκείνων που γνωρίζουν από πρώτο χέρι τις δυσκολίες του επαγγέλματος και όχι από κάποιους που ασκούν τη δημοσιογραφία «όποτε και όπως τους βολεύει», αφού έχουν εξασφαλίσει τα προς το ζην από άλλα επαγγέλματα. Η θέση των Ενώσεων Συντακτών είναι σαφής: Η δημοσιογραφία δεν είναι υπόθεση τίτλων, χορηγιών και θεσμικών παρουσιών. Είναι υπόθεση ελευθερίας, αξιοπιστίας, εργασιακής αξιοπρέπειας και ανεξάρτητης ενημέρωσης. Και σε αυτό οι θεσμικοί φορείς της Πολιτείας όφειλαν και οφείλουν να είναι πιο προσεκτικοί.